داروهای آرتروز زانو؛ کاربردها، محدودیت‌ها و نکات ایمنی
انتخاب دارو برای آرتروز زانو به شدت درد، بیماری‌های همراه و داروهای مصرفی بستگی دارد. هدف درمان دارویی، کنترل علائم و کمک به حرکت و ورزش است؛ درمان باید همراه برنامه غیرجراحی و با بازبینی نیاز بیمار انجام شود.
داروهای موضعی و خوراکی چه جایگاهی دارند؟
راهنمای NICE برای آرتروز زانو، ضدالتهاب غیراستروئیدی موضعی را پیشنهاد می‌کند. اگر درمان موضعی مناسب یا کافی نباشد، پزشک می‌تواند داروی خوراکی را با درنظرگرفتن خطرهای گوارشی، کلیوی، کبدی و قلبی بررسی کند. کمترین مقدار مؤثر و کوتاه‌ترین مدت لازم، اصل مهم درمان است. در مصرف ضدالتهاب خوراکی، محافظت معده نیز باید بررسی شود.
استامینوفن، مخدرها و تزریق کورتون
استامینوفن برای همه بیماران اثربخشی کافی ندارد و مصرف معمول آن توصیه همگانی نیست؛ ممکن است در شرایط منتخب برای تسکین کوتاه‌مدت مطرح شود. NICE مخدر قوی را برای درمان آرتروز توصیه نمی‌کند. تزریق کورتون داخل مفصل، در صورت ناکافی یا نامناسب بودن درمان‌های دیگر، می‌تواند تسکین کوتاه‌مدت بدهد؛ جایگزین برنامه ورزش و پیگیری نیست.
متوترکسات و داروهای بیولوژیک، داروی معمول آرتروز نیستند
آرتروز با آرتریت روماتوئید یکسان نیست. داروهای اصلاح‌کننده بیماری مانند متوترکسات و بعضی داروهای بیولوژیک، برای کنترل بیماری‌های التهابی مانند آرتریت روماتوئید به‌کار می‌روند. نباید آن‌ها را درمان معمول ساییدگی زانو معرفی کرد. اگر چنین دارویی مصرف می‌کنید، تشخیص و برنامه درمان را با پزشک معالج مرور کنید و خودسرانه دارو را قطع یا جایگزین نکنید.
برای انتخاب درمان چه اطلاعاتی همراه داشته باشیم؟
فهرست داروها، حساسیت‌ها، بیماری‌های زمینه‌ای و تجربه درمان‌های قبلی را به ویزیت ببرید. این متن نسخه دارویی یا توصیه دوز فردی نیست؛ انتخاب دارو و مدت مصرف به ارزیابی بالینی نیاز دارد.
مطالعه بیشتر در خانه زانو
- راهنمای درمان آرتروز زانو
- درمان غیرجراحی آرتروز زانو
- مقایسه تزریق‌های داخل زانو
- تماس و دریافت نوبت از خانه زانو